تقریرات

آمدم ای شاه ، پناهم بده خط امانــــــــی ز گناهــــــــــم بده

ای حَرمَت ملجأ در ماندگان دور مران از در و ، راهم بده

ای گل بی خار گلستان عشق قرب مکانی چو گیاهم بــده

لایق وصل تو که من نیستم اِذن به یک لحظه نگاهم بــده

ای که حَریمت به مَثَل کهرباست شوق وسبک خیزی کاهم بده

تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع گرمی جان سوز به آهـــــم بده

لشگرشیطان به کمین من است بی کسم ای، شاه پناهم بــــده

از صف مژگان نگهی کن به من با نظری ، یار و سپاهم بده

در شب اول که به قبرم نهند نور بدان شام سیاهم بده

ای که عطا بخش همه عالمی جمله ی حاجات مرا هم بده