امیر کاروان
صبــا گـــــــــو آن امیــر کــــــاروان را
مــراعاتـــــــــــــی کند این ناتوان را
ره دور است و تاریک است و باریک
به دوشـــــم می کشــم بار گران را
ببینـد ایــــــــــــن دل افســــرده ام را
ببیند ایــــــــــن رخ چــون زعفران را
ببیند ســـر بـــه سر غم روی غم را
ببینـــــد دم بــــه دم اشـــک روان را
مراعاتــــــــــــی کند شاید که بینــم
جمــــال جــانفــزای همرهــــــــان را
+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم شهریور ۱۳۹۲ ساعت توسط کرمانشاهی
|
چه غریب ماندی ای دل