تقریرات

افسوس که عمري پي اغيار دويديم 
از يار بمانديـــم و به مقصد نرسيديم

سرمايه ز کف رفت و تجارت ننموديم 
جــز حسرت و اندوه متاعي نخريديم

پس سعي نموديم که ببينيــم رخ دوست 
جـان ها به لب آمد، رخ دلدار نديديـــــــــم

ما تشنه لب انــــــــــــــدر لـــــب دريا متحيّر 
آبي بـــــــــه جز از خون دل خود نچشيديم

اي بسته به زنجير تـــــــــــو دل هاي محبّان 
رحمي که در اين باديــــــه بس رنج کشيديم

چندان که بـــــه ياد تو شب و روز نشستيم 
از شام فراقت چــو سحر گـــــــه ندميديم

اي حجّت حـــقّ پــــرده ز رخسار برافکن 
کز هجر تــــــــــــو ما پيرهن صبر دريديم

ما چشم به راهيم به هر شام و سحرگاه 
در راه تو از غير خيال تـــــــــــــــو رهيديم

اي دست خدا دست برآور که ز دشمن 
بس ظلم بديديم و بسي طعنه شنيديم

شمشير کَجَت، راست کند قامت دين را 
هم قامت مــــــــا را که ز هجر تو خميديم