تقریرات

سکوت یا رضایت ؟

    بعد از انتخابات خرداد 88 و به دنبال آن،  اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات  و متعاقب آن دستگیری تعداد زیادی از سیاسیون اصلاح طلب ؛ وضعیت سیاسی کشور  در حالت بهت و نگرانی است . شایعه اعتراف گیری از دستگیر شدگان و پخش آن در صدا وسیما ، به این نگرانی ها افزوده است . جناح پیروز در انتخابات ، با آرامش و بدون توجه به وضعیت بحرانی سیاسی کشور  و بدون توجه به نگرانی ها ومحدودیت های بوجود آمده برای رقیب ؛ در اندیشه تشکیل دولت دهم است و رئیس جمهور ، درباره وضعیت بازداشت شدگان سیاسی هیچ گونه اظهار نظری نکرده است و واکنشی نشان نداده است . فقط سایت های حامی دولت با انتشار اخبار حوادث و بیان مطالب علیه اصلاح طلبان و جناح رقیب ، از موقعیت به دست آمده ،به تحلیل وضعیت فعلی به سود خود و  به سرزنش اقدامات رقیب می پردازند.

    مردم بدون نشان دادن هرگونه عکس العمل اجتماعی؛ در محافل اداری و جامعه و خانوادگی به دقت ، هر گونه سخن و اتفاقی را رصد می کنند و به تحلیل حوادث گذشته می نشینند. باید قبول کرد ، جامعه هیچ نگرانی ، برای شرایط پیش آمده اصلاح طلبان ندارد و در مقابل هیچ خوشحالی هم ، برای جناح پیروز از خود نشان نمی دهد، گروهی از مردم جامعه ،از خسارت به هر دو جناح خوشحال هستند  و متأسفانه درگیری هر دو گروه را می خواهند.

   وضعیت سیاسی به حالت امنیتی در آمده است و به نوعی ناامیدی به آینده ، در بین سیاسیون وجود دارد. هرگونه اظهارنظر سیاسی ، با اما و اگرهای بسیاری همراه است. سکوت هاشمی و خاتمی در اعتراض به وضع موجود ، به نگرانی های فعلی افزوده است. نمی توان این وضعیت را ، بازگشت آرامش به جامعه نام نهاد ، ممکن هر حادثه واتفاق ولو کوچک، دوباره اعتراضات اجتماعی را افروخته و شعله ور کند. شاید بتوان گفت ؛ در آینده ، بحران های اجتماعی جای خود را به بحران سیاسی موجود ،خواهد داد.

     آیا در آینده سیاسی کشور ؛ وحدت یعنی کنارگذاشتن رقیب و وادارکرده او به سکوت و تن دادن به آرامش اجباری و ناخواسته واز میدان بیرون کردن منتقد ، معنی می شود؟ آیا سهم جناح رقیب و منتقد ، در دوران موفقیت جناح پیروز در مدیریت کشور ، خدا حافظی از تمام امکانات و فعالیت های سیاسی اجتماعی و مدیریتی کشور خواهد بود ؟ اگر چنین رویه و روشی بر مدیریت کشور حکم فرما شود ، جامعه در هر لحظه آبستن حوادث پیش بینی نشده ، است هر اتفاقی ، ممکن است کشور را بحران اجتماعی ویا سیاسی روبرو کند در چنین وضعیتی جو بدبینی متولیان از رفتار مردم و نیز نگرانی و بی اعتمادی مردم از تصمیم های مسئولین ، وضعیت کشور را ، امنیتی می کند و سایه ترس بر رفتار مردم و شهروندان موجب بغض و کینه های ناخواسته می شود. امیدواریم با تدبیرسیاسیون ، نشاط و فعالیت وامیدواری به جامعه برگردد.