انتحار و انفعال در دو مناظره

     مناظره اول محمود احمدی نژاد با میرحسین موسوی  را می توان نوعی انتحار سیاسی و فرار به جلو برای پوشش مشکلات وی دانست ؛ در مناظره اول که در با قضاوت و استقبال مردم روبرو شد ، احمدی نژاد نتوانست به خود مسلط باشد و مطالبی به زبان آورد که نتیجه آن به ضرر خود و موجب ریزش آرای انتخاباتیش شد به طوری که در مصاحبه ویژه با شبکه دوم سیما، با صراحت از مردم درخواست کرد که برای بار دوم به او رأی بدهند و در پایان مناظره با کروبی هم ؛ این درخواست را از مردم برای انتخاب مجددش بر زبان آورد.

    اصولگرایان حامی وی اگر سخنی هم به زبان نیاورند ناراضیتی خود را از رفتارهای انتخاباتی احمدی نژاد نمی توانند در این دو مناظره کتمان کنند . آیا حامیانش، اتهامات وادعاهای او را پیگیری خواهند کرد البته اگر این ادعاها در محاکم قضایی ثابت شود ماندگاری جرأت احمدی نژاد در تاریخ انتخابات ریاست جمهوری ثبت خواهدشد ولی اگر بی پاسخ بماند ، رفتار وی از نقل مجللس وخدایی ناکرده مضحکه کوچه وبازار خواهد شد.

احمدی نژاد در مناظره با مهدی کروبی ، روشی برخلاف رفتار قبل خود داشت و نتوانست پاسخی به انبوه سئوالات و مباحث مطرح شده کروبی داشته باشد ، باید اذعان کرد احمدی نژاد نمی توانست و حتی حامیان قدرتنمد او ، نمی توانند در مقابل اطلاعات و قدرت بیان« لــر صریح لهجه» پاسخی داشته باشند به همین خاطر هم این کارشناس ارشدکشوری،  نفهمید که کروبی در پاسخ به سئوالش،  در باره جزایری چه گفت!!چون قصد پاسخ نداشت وقصد وی تخریب کروبی بود.

مناظره اول به نفع موسوی تمام شد و موجب ریزش آرای احمدی نژاد و رویش آرای خاموش جامعه شد ؛ در مناظره دوم ، کروبی ، موفقیت موسوی رادر جامعه بیشترکرد.

اگرچه این مناظره ها، برکت حضور مردم در انتخابات را به دنبال دارد ، موجب تردید اعتماد مردم به رفتار مسئولان  هم می شود که فرصتی دیگر بیان خواهد شد.