تقریرات

مطالب خودتان را بگوئید و دیگران را تضعیف نکنید.

( امام خمینی ره)

    به یمن تفرقه بزرگان شهر و دشمنی سیاسیون هر دوجناح ، الحمدالله ؛ استان کرمانشاه فاقد یک پایگاه خبری قوی و توانا است و اگر اطلاع رسانی مختصری هم وجود دارد  با ایثار وازخودگذشتگی افراد متفرق از هر گرایشی است .باهم کمک کنیم این مختصر زمینه اطلاع رسانی آلوده به زشت گویی و دشنام نشود. از زمانی که  شورای شهرکرمانشاه به خاطرضعف فرهنگی نمایندگان شورای شهر « نتواستند با هم باشند و از هم انتقادکنند » و دچار تفرقه شدند و امورجاری شهر را، مختل کرد و منجر به انحلال این نهاد مردمی و نوپا شد ،«  آموزش و تمرین منتقد بودن و دیگران را تحمل کردن  » به عنوان یک مهارت اجتماعی، در عرضه رفتارهای اجتماعی به مردم هم ،کنار گذاشته وبه فراموشی سپرده شد.

مدتی است چند وبلاگ خبری استان، به جان هم افتاده اند و آن چنان برای هم می گویند و می نویسند  ، گویی ؛ دشمن اصلی رشد و تعالی مملکت را ، یافته و هدف گرفته اند!! به راستی که ما را چه شده است که به زشت گویی به یکدیگر مشغول شده ایم ؟ و از پرداختن و نقد منصفانه موضوعات مختلف جامعه، غافل مانده ایم ؟ مگر نه اینکه برای رفتارهایمان ، در درگاه خداوند باید جواب داشته باشیم ! آیا جوابی داریم؟دوستان لطفاً کمی آهسته تر واندکی اغماض!

   تخریب زودهنگامی که از هرطرف هواداران هر دو جناج وگرایش ، در شهر ودر عرضه اینترنت شروع شده است ،آغاز نامبارکی برای التهاب انتخاباتی خرداد88، در جامعه است .

بزرگان قوم  وافراد مورد وثوق هر دو طرف کجایند ؟ چرا به آموزش اخلاق اجتماعی دوستان و یا هواداران خود نمی پردازند؟ چرا  صفت بزرگ بودن وهدایتگری خود را پنهان کرده اند( اگر چنین صفتی دارند!) آیا خدایی ناکرده این رفتارها ناپسند،از جانب آنان هدایت می شودو یا حداقل مورد تأیید آنان است؟«  بعضی گرم کردن رقابتهای انتخاباتی را با فحاشی و تخریب اشتباه می‌گیرند. خیال می‌کنند گرم کردن رقابتها به این است که ما گلوی هم را بگیریم و فشار دهیم، بعد مردم هم تماشا می‌کنند و هورا می‌کشند.» « من با وصف بر اینکه  روحانی هستم که سالهاست در انقلاب بوده‌ام و تجربه دارم و در عین حال در جناح خاصی هم هستم، مجوزی برای تخریب دیگران ندارم.» « مردم اگر ببینند که گروهها و جریانهای فعال در انتخابات به جان هم افتاده‌اند و حریم یکدیگر را رعایت نمی کنند، می‌گویند، بابا اینها اصلا به درد نمی خورند و به طور کلی هر دو را رد می‌کنند....»   ( آیت الله مهدوی کنی)