تقریرات

زنگ خطر برای وزیر آموزش وپرورش!

آیا مجلس به اعتراض معلمان برای اجرای قانون خدمات کشوری توجه می کند؟؟

       کانون صنفی معلمان روزهای 3و 4و 5 اسفندماه 88 را ، برای احقاق حقوق معلمان واجرای قانون لایحه خدمات کشوری در مدارس ایران موج اعتراض ،  راه انداخته است . شواهد نشان می دهد که اگرچه کانون صنفی به خاطر نداشتن سیستم ارتباطی قوی و عمومی نتواسته به طور کامل اطلاع رسانی نماید ، اما طیف گسترده ای از معلمان خود را برای اعتراض به مدیریت آموزش و پرورش  واعلام درخواست اجرای قانون خدمات کشوری، آماده کرده اند، بخصوص سخنان وزیرآموزش و پرورش در بی توجهی به این اقدام و پاسخ ایشان مبنی براین که  «  تا آن روز صبر می کنیم وعرصه جولان این گروه را در بین معلمان می بینیم » به سود کانون تمام شد .

     جنبش صنفی معلمان  در دوره دولت نهم ، بیش از حد مورد بی مهری قرار گرفته است ، وعده های دولت و وزرای مربوطه ، موجب بی اعتمادی معلمان ، به شعارهای عدالت خواهانه دولت شده است و با تردید به  اقدامات و وعده های تکراری، می نگرد و قطعاً نتیجه این نامهربانی ،در ایام برگزاری  انتخابات خرداد88 برای دوره دهم ریاست جمهوری ، بیشترخود را نشان خواهد داد.

     در حال حاضر در مدارس بحث بر سر چگونگی نحوه اجرای ، بیانیه کانون است .معلمان باید  مواطب باشند که این  موضوع کاملاً صنفی به موضوعی سیاسی  تبدیل نشود تا هم اقدام آنان مؤثر واقع شود و هم این که، ادامه وکنترل موضوع برای کانون ، به راحتی صورت بگیرد. در برخوردها و گفتگوهایی که با دیگر اقشار جامعه داشته ام همه می گویند مگر معلمان بتوانند کار مؤثر انجام بدهند و این نشان از مخالفت های پنهان جامعه است.

    از طرفی در طی دو هفته گذشته دیوار نویسی های مدارس ، توسط  دانش آموزان بیشتر شده است  تا حدی که دانش آموزان بی مهابا ، شعارهای سیاسی بر تخته سیاه و دیوار راهروهای مدارس ، می نوبسند. این مسائل نشان از این دارد که با کمترین مسئله ای آتش زیر خاکستر معلمان و دانش آموزان ، شعله ور می شود و این تاوان بی مهری های مدیران مغرور و  بی توجه فعلی به  آموزش وپرورش ومعلمان  است. به نظر می آید اعتراض معلمان و شعارنویسی دانش آموزان در مدارس آمدورفت های وزیر  را به مجلس،  بیشتر کند .