جناب آقای محمود احمدی­نژاد ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

با سلام و احترام

      حتماً به یاد دارید که پس از انتخاب شما به ریاست جمهوری اسلامی ایران، فرصتی ایجاد شد تا پنج تن از اعضای هیأت مدیره کانون صنفی معلمان ایران بتوانند ساعاتی را در حضورتان باشند و مشکلات و معضلات آموزش و پرورش و دغدغه­های جامعه فرهنگیان را به طور مبسوط به اطلاعتان برسانند. شما نیز پس از استماع صحبت­ها، مطالبی را مطرح نمودید که انعکاس آنها، امیدهای فراوانی را در جامعه بزرگ فرهنگیان برانگیخت و بسیاری اینگونه تصور کردند که با انتخاب آقای احمدی­نژ اد می­توان به رفع ریشه­ای مشکلات آموزش و پرورش و فرهنگیان امیدوار بود.

جناب رئیس جمهور

      شاید شما به دلیل مشکلات زیادی که با آن­ها روبرو هستید، شعارها و ادعاهایی را که در ارتباط با آموزش و پرورش مطرح کرده­اید از یاد برده باشید، اما قاطبه­ی فرهنگیان هنوز از یاد نبرده­اند که شما چه وعده­هایی داده­اید و چه امیدهایی ایجاد کرده­اید:

v  آموزش و پرورش را اولویت اول خود قرار خواهم داد.

v  وزیر آموزش و پرورش در صدر وزرای من قرار خواهد گرفت.

v  تا پایان اولین سال ریاست جمهوری، حداقل چهار کار مهم برای فرهنگیان انجام خواهم داد.           

v  برای پرداخت مطالبات فرهنگیان حتی اگر لازم باشد کارخانه­ها را به فروش خواهم رساند و خرج فرهنگیان خواهم نمود.

v  قدرت خرید معلمان را طی چهار سال، به دو برابر افزایش خواهم داد.

v  از شأن و منزلت معلمان دفاع خواهم نمود.

v  دو ماه پاداشی را که دیگر کارمندان دولت دریافت نموده­اند به فرهنگیان نیز پرداخت خواهم نمود و ...

v اما با انتخاب و معرفی وزرای ضعیف، نه تنها در دوره­ی شما  از حجم مشکلات آموزش و پرورش کاسته نشد و به وعده­های داده شده عمل نگردید بلکه بر معضلات این وزارتخانه و مشکلات فرهنگیان هر روز بیش از روز پیش افزوده گردید به طوریکه:

v در دوره­ی شما آموزش و پرورش همچنان به عنوان یک دستگاه مصرفی و غیرتولیدی قلمداد شد و نیروی انسانی شاغل در این وزارتخانه به دلیل همین نگرش غلط از حداقل­های یک زندگی آبرومندانه محروم شده­اند به طوریکه اکثریت قریب به اتفاق آنان طبق آمارهای رسمی زیر خط فقر مطلق زندگی می­کنند و برای تأمین معاش راهی جز پناه بردن به شغل­های دوم و سوم که بعضاً با حرفه­ی اصلی آنان در تعارض است ندارند.

v در دوره­ی شما به دلیل غلبه­ی تفکر سیاسی بر آموزش و پرورش که حاصلی جز تغییرات گسترده و پی در پی مدیران و در نتیجه بی­ثباتی و تزلزل در مدیریت این وزارتخانه و برنامه­های آن نداشته است وزارتخانه­ی مذکور در وضعیتی کاملاً خطرناک و بحرانی قرار گرفته است.

v در دوره­ی شما به دلیل تفکر سنتی، تحکّمی و آمرانه،  میل به مشارکت یا امکان مشارکت در بین معلمان از بین رفت و انگیزه­های کار و تلاش عملاً از فرهنگیان گرفته شد. به طوریکه رابطه صف و ستاد به طور کلی خدشه­دار و دستورات و بخشنامه­های وزارت آموزش و پرورش از سوی همکاران فرهنگی نادیده گرفته می­شود.

v در دوره­ی شما با وجود اختصاص حدود چهار هزار میلیارد تومان برای ساخت مدارس جدید یا نوسازی مدارس فرسوده که توسط مجلس محترم صورت گرفت، نه تنها مشکل مدارس کپری، چند شیفته، فرسوده و مدارس با تراکم زیاد مرتفع نگردید بلکه بابخش­نامه­ها و تصمیمات نسنجیده و کارشناسی نشده­ای همچون طرح ساماندهی نیروی انسانی مشکلات جدی­تری بر مشکلات فوق افزوده شده است.

v در دوره­ی شما با وجود درآمد سرشار نفت که طی دوران پس از انقلاب بی­سابقه بوده است نه تنها مشکلاتی همچون کمبود شدید فضای آموزشی، پرورشی و تربیتی برطرف نگردیده بلکه به دلیل کسری بودجه، مسئولان آموزش و پرورش کماکان نگران آتش گرفتن کلاس­های درس به دلیل غیر استاندارد بودن بخاری­های برخی مدارس روستایی و شهری در نقاط مختلف کشور هستند و حوادث ناگواری در این رابطه هر سال اتفاق می­افتد و کسی مسئولیت پاسخ­گویی به آن را بر عهده نمی­گیرد.

v در دوره­ی شما و فقط در شش ماهه اول سال جاری آموزش و پرورش رکورددار کسری بودجه در طول سال­های پس از انقلاب و در بین تمامی وزارتخانه­ها شده است. 65 هزار میلیارد ریال کسری بودجه 6 ماهه اول سال جاری دست مدیران این وزارتخانه را برای هرگونه تصمیم­گیری و برنامه­ریزی بسته که نتیجه­ی آن تأخیر در پرداختی­های مربوط به حقوق معلمان و انتقال بخشی از مطالبات آنان به سال آینده خواهد بود.

v در دوره­ی شما، شعار تمرکززدایی عملاً ملغی شده و نظام اداری و تشکیلاتی روز به روز متمرکزتر، پرحجم­تر، ناکارآمدتر از گذشته گردیده است و سیاست منسوخ آزمایش و خطا که به دلیل کم­تجربه بودن مدیران این وزاتخانه اتخاذ گردیده است هزینه­های فراوانی را به جامعه به ویژه جامعه فرهنگیان تحمیل نموده و می­نماید.

v دردوره­ی شما بسیاری از دوره­های ضمن خدمت فرهنگیان که به منظور به روز نمودن اطلاعات فرهنگیان برگزار می­گردید عملاً تعطیل گردیده و معلمان ما هر روز بیش از گذشته با علوم روز جهان فاصله می­گیرند به طوری که بعضاً از دانش­آموزان خویش نیز عقب­تر بوده و نسبت به برخی پرسش­های روز آنان پاسخگو نمی­باشند.

v در دوره­ی شما کتاب­های درسی به ویژه در علوم انسانی با دیدگاه­های تنگ­نظرانه تدوین گردیده و عدم ارتباط مطالب کتاب­های درسی با نیازهای سنّی و اجتماعی دانش­آموزان، علاوه بر بی­انگیزه نمودن دانش­آموزان موجب ایجاد فاصله­ی بیشتر بین نظام آموزشی با متعلمین گردیده است و به ارتباط معلم و دانش­آموز نیز آسیب­های جدی وارد نموده است.

v عدم التزام شما به اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری که حاصل خون دل خوردن­های فراوان فرهنگیان و صرف هزینه­های فراوان برای فعالان صنفی معلمان است موجب گردیده که کماکان سطح دستمزدهای معلمان در مقایسه با سایر وزارتخانه­ها تفاوت چشمگیری داشته باشد و این امر موجب نارضایتی شغلی فرهنگیان، کاهش بازدهی، افزایش افت تحصیلی و در نتیجه اتلاف بودجه، وقت و انرژی در آموزش و پرورش گردیده است.

      با این اوصاف، همانگونه که ملاحظه می­فرمایید، نه تنها در دوره­ی جنابعالی، آموزش و پرورش کشور به جایگاه رفیعی که وعده می­دادید نرسیده بلکه از اهداف برنامه چهارم توسعه نیز که بر آموزش و پرورش و اقتصاد دانایی­محور تأکید نموده فاصله گرفته است.

جناب رئیس جمهور

      شما در اکثر سخنرانی­ها و مصاحبه­ها، خود را معلم معرفی کرده­اید و به معلم بودن خود افتخار نموده­اید اما در دوره­ی شما نه تنها گامی در جهت بهبود معیشت معلمان برداشته نشده بلکه شأن و منزلت معلمان نیز به شدت خدشه­دار گردیده است. بدون شک صدور احکام سنگین تخلفات اداری و قضایی از جمله: تبعید، اخراج، انفصال از خدمت، تنزل گروه، بازنشستگی پیش از موعد، احکام زندان و ... در کنار ضرب و شتم­ها و توهین­هایی که نسبت به فرهنگیان زیادی در اجتماعات قانونی آنان صورت گرفته در طول تاریخ آموزش و پرورش ایران و شاید در کل جهان بی­سابقه بوده باشد.

آقای احمدی­نژاد

      بر اساس اصل یکصد و بیست و یکم قانون اساسی شما به عنوان ریاست جمهوری اسلامی ایران سوگند یاد کرده­اید که پاسدار قانون اساسی بوده و از همه­ی توان خویش برای پشتیبانی از حق و گسترش عدالت استفاده نمایید و از هرگونه خودکامگی بپرهیزید و از آزادی و حرمت اشخاص و حقوقی که قانون اساسی برای ملّت به رسمیت شناخته حمایت نمایید. اما عملکرد سه سال گذشته شما در عرصه­ی آموزش و پرورش بیانگر این نکته است که حضرتعالی در عمل نخواسته یا نتوانسته­اید به تعهدی که به واسطه­ی این سوگند برایتان ایجاد شده است عمل نمایید. لذا در آخرین سال ریاست جمهوری انتظار می­رود که تلاش نمایید تا در فرصت کوتاه باقی مانده، به جبران کاستی­های گذشته همت گمارید.

      در این راستا شاید اجرای کامل قانون مدیریت خدمات کشوری در موعد مقرر (15 آذر) برای شاغلین و بازنشستگان و پرداخت دیون آنان و دستور لغو احکام تخلفات اداری فرهنگیانی که گناهشان تقاضای اجرای قانون مصوب مجلس و دفاع از آرمان­های خود که همانا حمایت از حقوق صنفی همکاران مظلومشان بوده است بتواند راه را برای تعامل مجدد دولت وفعالان عرصه­ی آموزش و پرورش هموار نماید.

      کانون صنفی معلمان ایران معتقد است که فاصله گرفتن از جامعه­ی بزرگ فرهنگیان آنگونه که هم­اکنون شاهدش هستیم، حاصل و فرجام خوبی برای دولتمردان نخواهد داشت و امیدوار است حضرتعالی با توجه به فرصت محدود باقیمانده ضمن تجدید نظر در شیوه­ی برخورد خود با این قشر فرهیخته در جهت خدمت به این جامعه­ی بزرگ و دلجویی از ظلم­هایی که در حق آنان صورت گرفته است اقدام نمایید.