آموزش وپرورش مهم نیست!؟

به دلایل زیر معتقدم  که موضوع آموزش وپرورش ، موضوع دست چندم برای سران ممکلت و مسئولین ذی ربط است و فعلاً اولویت ندارد:

1-      هر سال مقام رهبری در جلسات اختصاصی با دانشگاهیان ، دانشجویان و بعضی اقشار دیگر ؛ پای صحبت و درد دل و بیان مشکلات آنان می نشیند ولی تا به حال چنین جلسه ای برای معلمان برگزار نشده است و مأموریت های آموزش وپرورش تبین و نقد نشده است.

2-      معمولاً مقام رهبری هر از چندگاهی سر زده به یکی از سازمان ها وادارات ،  مانند صدا وسیما  ، ارتش  و دیگر نهادها می روند ویک روز کاری خود را به بررسی مشکلات و بررسی برنانه های آن مجموعه اختصاص می دهند ولی برای آموزش و پرورش ، تا به حال ، این کار انجام نگرفته است.

3-      براستی ؛چرا رئیس جمهور برای موضوع آموزش وپرورش در دیدار با معلمان نمونه هیج اشاره ای به موضوع اعتراضات و انتظارات معلمان نداشتند وبه بیان مسائل کلی پرداختند.

4-       در دیدار های سالانه روسای آموزش وپرورش ، با سران نظام ،  مدیران آموزش و پرورش ،معمولاً مخاطبین ساکت و سر به زیر و نصیحت گوش کن، هستند و کسی پای صحبت و بیان مشکلات آنان نمی نشیند.

5-      مجلس ومجمع تشخیص  تا به حال هیج اقدام ونظارت وتذکری در باب موضوع آموزش وپرورش به دولت نداده اند.

سخن آخر این که ؛ تا فرهنگ وآموزش وپرورش موضوع ملی نشود و یک بار  برای همیشه ،به حل مشکلات شخصیتی و معیشتی معلمان پرداخته نشود ، برنامه ریزان برای خود فرمایش دارند و معلمان به نگاه خود، به انتشار فرهنگ و ادب مورد نیاز جامعه می پردازد و تا هماهنگی بین اهداف و اجرا بوجود نیاید ، هر هزینه ای بی نتیجه خواهد بود.