در بزرگداشت مقام معلم همه : نشستند و گفتند و برخاستند...
و مطالبات فرهنگیان مغفول ماند.
در روز و هفته معلم، با همه گله مندی ها ی همکاران ،به بزرگداشت مقام معلم پرداخته شد. همه، از وزارتخانه تا سازمان های استانی و مدیران مدارس و حتی اولیای دانش آموزان به تجلیل واحترام معلم پرداختند.
رهبری با معلمان شیراز دیدار داشتند و بیانات مبسوطی ایراد نمودند ،رئیس جمهور دیداری با معلمان نمونه داشتند و مطالبی بیان کردند و ریئس مجلس برای رفع مشکلات معلمان و باز نشستگان به دیدار معلم ریاضی خود می رود و.... ومدیران مدارس گفتند ، فارغ از نا مهربانی ها که دیده ایم وخواهیم دید، ما هم به شما خدا قوت می گوییم و تعدادی از مدیران مدارس با برگزاری اردو های یک روزه و یا تجلیل از معلمان ، به نوعی ،از قافله قدرشناسان وقدردانی دانی جا نماندند.
در این میان ،فعالان عرصه صنفی هم ،با صدور بیانیه و یادآوری مطالبات فرهنگیان و با برپایی جلسات مختلف به تمجید از مبارزان صنفی معلمان در گذشته و حال پرداختند و نام خانعلی را به عنوان شهید صنف لقب دادند؛ و به تاریخ وتقویم روز معلم اضافه نمودند.
اما در این میان آن چه باقی ماند؛ عدم پاسخگویی به مطالبات معیشتی وشخصیتی معلمان است که سال هاست مطرح می شود وکسی نیست که بگوید این همه ،که درباب اهمیت معلم وتعلیم وتربیت و مقام شامخ استاد داد سخن، داده می شود ؛ آیا صورت مسئله اصلی معلمان ودغدغه های روزمره آنان ؛ زمانی برای عملی شدن حل مشکلات آنان وجود دارد؟ به راستی اگر فرهنگ مهم است چرا بد از آن دفاع می شود؟ و جشم ها دوباره نگران است که چه خواهد شد.و این درد هم جنان بدون التیام خواهند ماند! |