ســـــازمـــــان نـظـام مـعـلـمـیـن

        دبيركل شوراي عالي آموزش و پرورش از تشكيل سازمان نظام معلمي ايران در صورت تصويب طرح در اين شورا خبر داده و گفته است: درصورت تشكيل اين سازمان، فرهنگيان جايگاه رسمي صنفي پيدا خواهند كرد.

    همه می دانیم با تغییر تشکیلات سازمانی،  وزارت خانه نه تنها مشکل معلمان حل نمی شود بلکه ، اهداف تعلیم وتربیت  هم در مراحل بعد قرار می گیرد .و لذا صرف تأسیس یک تشکیلات جدید ، بدون در نظر گرفتن موضوع تعلیم وتربیت با محوریت معلم ودانش آموز ، دوباره کاری هاو  تکرار  اقدانات گذشته  و بی اهمیت کردن فرهنگ وآموزش ،در کشور مهد تمدن است.

      تأسیس سازمان نظام معلمان چنانچه برای پاک کردن صورت مسئله کانون های صنفی معلمان باشد نه تنها موفق نخواهد بود بلکه موجب دودستگی بین معلمان خواهد شد واز طرفی،  اگر این موضوع برای سامان دادن به امور اداری معلمان است قطعاً پست هایی در وزارت خانه وجود دارد که بتواند این مأموریت را انجام بدهد ودیگر نیازی به تشکیلات جدید نمی باشد.

     خوب است متولیان محترم  وزارت خانه آموزش وپرورش برای پاسخ دادن به میزان خدمت  وبرنامه های خود به معلمان ، بگویند که؛ چه کاری کرده اند ویا چه کاری ودر چه زمانی می خواهند انجام بدهند؟! تا اعتماد شکسته شده فرهنگیان ، با اقدامات عملی وعلنی التیام یابد و امیدواری به کار وتلاش وآموزش در بین معلمان شکوفا شود.

البته این موضوع ،باید مفصل بیان و توضیح داده شود و اهداف آن اعلام گردد و از منظر اداری به پرداخته نشود. بلکه از جایگاه صنفی به پرداخته شود و از طرفی مبادا  این موضوع  برای منحرف کردن ذهن معلمان از اهداف صنفی آنان نباشد.

حقيقت قلب سليم

در قرآن , براى قلب , اوصاف مختلفى شمرده شده است , از جمله :

(( و لو كنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك ))

الف ـ قسى و سخت

اگر تو تندخو و سنگدل بودى , از اطرافت پراكنده مى شدند.

((ثم قست قلوبكم ))

سپس دلهاى شما سخت باشد.

(( فى قلوبهم مرض فزادهم اللّه مرضا )) 

ب ـ بيمار

در دلهاى آنان بيمارى است , خداوند نيز بر بيمارى شان افزود.

((و من يكتمها فانه اثم قلبه)) 

برنامه­های کانون صنفی معلمان ایران در هفته معلم:

1- پنج­شنبه 12 اردیبهشت از ساعت 15 الی 17 حضور همزمان و با شکوه فرهنگیان تهرانی در شهرری، ابن­بابویه، مزار مرحوم دکتر خانعلی و همکاران قمی بر مزار استاد مطهری به منظور تجدید عهد با همکاران برای آغازی دوباره.

2- روز دوشنبه 16 اردیبهشت حضور در مقابل سازمان آموزش و پرورش تهران واقع در میدان فلسطین، خیابان برادران مظفر از ساعت 30/13 الی 30/15 .

3- از تمامی همکاران فرهنگی تقاضا می­کنیم که از فرصتِ هفته گرامیداشت مقام معلم استفاده کرده و به جای برگزاری مراسم رسمی و تکراری و تحقیرآمیز، در طول هفته معلم، بخشی از وقت کلاس را به تبیین و توضیح مشکلات آموزش و پرورش، معلمان و دانش­آموزان، مشکلات فضاهای آموزشی و سایر مسائل دیگر که به دلیل بی­تدبیری مسئولان دامنگیر آموزش و پرورش شده است بپردازند

یـک حکایت ویـک نکته

    می گویند: شخص کـــــــری ، سوار خـــری بود و از جایی می گذشت و فرزندش افسار حیوان را می کشید .کسی  از کنار آن دو،  رد شد و سلام و احوالپرسی کرد. پدر نشنید و متوجه نشد ؛ فرزند جواب داد و به پدر گفت: فلانی که رد شد،  سلام کرد واحوالت را پرسید ، پدر متوجه توضیح فرزند خود هم،  نشد که چه می گوید.

       ولی در جواب توضیح نفهمیده گفت: غلــــــــط کـــــــرد بـــــــــــران!؟

                                                                                         « ببخشید!!»

بـــه واقعیـــات تـــوجـــه کنیــــم!

          معلمان ناراضی وخشمگین هستند وبه نظرم اگرچه در حال حاضر وشرایط فعلی،  کسی جلو نمی افتد ولی با یک شوک و یا یک اتفاق و حادثه ای  و یا موضوعی وبه عبارتی با بوجود آمدن  یک فرصت خاصی ؛ که بشود اعتراضات را جدی کرد ، همه وارد می شوند به نظر می آید  یک روحیه  « نــــادری» لازم است تا نادران دیگر را به حرکت در آورد.

    بدبینی وبی اعتمادی شدیدی در بین معلمان وجود دارد در یک کلام به بزرگ وکوچک مسئولین نه اعتمادی دارند و نه برای آنان احترامی قائل هستند . اگر پرده های اعتراض کلامی در بین معلمان این جنین پاره شود سخن گفتن وسخره گرفتن متولیان ، عادی شود و اوج بگیرد در آینده برگرداندن اعتماد معلمان ،سخت و دشوار است و قطعاً  موضوع آموزش وپروش کشور ، از این بدتر ، دچار خسران خواهد شد.

      رئیس جمهور محترم که به دنبال  تحول در مدیرت جهانی است به فکر وضعیت مردم وفرهنگیان  هم باشند وخدایی نکرده  وبلانسبت ایشان ، این غفلت ، داستان « آن ستاره شناس  گلستان سعدی ،که ستارگان را در آسمان رصد می کرد »  ،  تداعی نکند .

تو بر اوج فلک چه داني چيست ؟          که نداني که در سرايت چيست؟( کيست ؟)

   وقتی کسی  به مشکل ، نیاز و سخن معلمان توجه نکند ،بدون شک،  تمام دستاوردهای مدیریتی کشور دچار تردید می شود وخدمات انجام گرفته شده مدیران دلسوز ، به سخره گرفته می شود.وبه تبع آن این بی اعتمادی در بین دانش آموزان و خانواده های آنان، نفوذ پیدا می کند و موضوع فرهنگ دچار خسران وعقب ماندگی  می شودو....

خـــــوب امـا دیــــــرهنگام

     اعلام تكذيب شايعه «استفتاء از مراجع عظام در مورد حقوق و مزاياي تابستاني فرهنگيان» از سوی روابط عمومی وزارت آموزش وپرورش اگر چه دیر هنگام بود اما کاری مثبت وبجا بود ولی در این بین باید مشخص شود این موضوع که در ایام تعطیلات نوروز در بین فرهنگیان منتشر شده بود به چه دلیلی در 25فروردین ماه خبرکذب آن اعلام می شود؟

   به راستی  آیا بی حرمت کردن معلمان با این نوع مباحث، نشانه  بی توجهی   وزارتخانه ،برای سامان دادن به نیازهای معلمان نیست؟

    چرا باید مباحث معلمان و برطرف شدن نیازهای رفاهی وخدماتی آموزش وپرورش  مانع از تأثیر گذاری کلام معلمان در عرصه تعلیم وتربیت بشود و  آنچنان شایع و کوچه وبازاری شود که بزرگ وکوچک مردم اجتماع به جای نگاه احترام آمیز به معلم، با چشم ترحم با او  وخانواده اش برخوردکنند و با او تعامل داشته باشد؟

                                                     منبع تکذیب خبر:1 و 2

زیبـــای خفتــه

      انجمن اسلامی معلمان  ایران را ، زیبای خفته می دانم چون زیباست از جهت تفکرات وسابقه پاکی( به مفهوم بی تحرکی) که دارد. گروهی بی ضرر که مجلس آرای گروه های اصلاح طلب هستند وبرای بهره دهی به آنانند وهیج بهره ای از آنان نمی برند .

     در کرمانشاه هم چنین هستند سنوات قبل فعالیتی داشتندو کارهایی می کردندو بیانیه هایی صادر میکردندو جلساتی برگزار می کردند ، اما حالا معلوم نیست در کجا، در خواب غفلت آرمیده اند.

   اما در مرکز وتهران با آن  امکاناتی که دارند، حیف است که این چنین بی مصرف افتاده اند وحرکتی ندارند ، البته ارادت ما به جناب مهندس کتیرایی واعضای محترم  ماندگار است ولی ایشان  باید محبتی هم به انجمن داشته باشند.

   سایت بی حالی هم دارند که احتمالاً در دوره پارینه سنگی به روز شده باشدکه لینکش را هم در قسمت پیوندها ثبت نمودم.البته جهت ماندگاری این اسم نه از جهت توانایی این گروه.

سـخـن درویــــش

گویند: درویشی به دهی رفت و از مردم آن ده  تقاضای کمک کرد تا بلکه ، نان و آبی به او بدهند.

 مردم  روستا  از هرگونه بخشش به درویش خوش سیرت ، خودداری کردند به او و سخنش اعتنایی نکردند.

     درویش وقتی خواست از ده بیرون برود گفت: ای مردم! اگر به من کمک نکنید ، همان کاری که با مردم روستای قبلی کردم ، با شما انجام می دهم.

 مردم فکر کردند که احتمالاً درویش بر مردم روستای قبلی نفرین کرده و آن مردم دچار عذاب شده اند، فوراً هرکسی به خانه رفته وهر چیزی،  به اندازه توانش  برای کمک به درویش آورد و به هدیه داد.

    وقتی مردم روستا ،خیالشان راحت شد از اینکه درویش به آنان ضرری نرسانده  ونمی رساند، از او خواستند که بگوید چه بلایی بر سر روستای قبلی آورده است.

 درویش گفت: هیچی؟! به مردم آن روستا گفتم به من کمک کنید ؛ کمک نکردند به روستای شما آمدم ، اگر شما هم کمک نمی کردید به روستای بعدی می رفتم .

« سخن درویش ؛ بـیــان حـــال معلمان است! دست آنان خوانده اند می دانند، هیچی از دستشان بر نمی آید ، کسی به حرف آنان ، توجه نمی کند ، فقط خود گویند وخود .... وعجب ! ما ،مردم هنرمندی هستیم »

چـــــــــرا

فقـط در مـدارس دختـرانـه؟!

       اگر برنامه های آموزش وپرورش را مرور کنید می بینید که اغلب ابن برنامه با حضور مسئولین مرد در مدارس دخترانه برگزار می گردد. شاید این موضوع عادی شده است واز فرط تکرار ، کار مثبتی هم به حساب می آید و قبح موضوع هم، ریخته شده باشد و بار ارزشی هم پیدا کرده باشد .ما هم با این کار مخالف نیستیم و لازم که جنس دوم جامعه ، یعنی زنان هم در امور اجتماعی حضور داشته باشند.

     اما ، غفلت از مدارس پسرانه ، باعث عدم حضور این قشر عظیم و توانا و باذوق ،  در تعاملات احتماعی  می شود و به تبع آن ، بی اعتنایی آنان ، به تمام برنامه های سیاسی اجتماعی وفرهنگی جامعه را به دنبال  خواهدداشت که آثار آن ، امروزه  در فرهنگ جتماعی جوانان پسر، هویداست.

     شاید لازم باشد در این خصوص یک بررسی جامع و لازمی انجام بگیرد تا آموزش تعاملات اجتماعی به پسران فراموش نشود.

  در اجرای برنامه ها هم معمولاً گروه های هنری (حاملان قران،خوش آمدگویان به مسئولین بخصوص در فرودگاه ، دکلمه گویان برنامه ها)دختران و زنان؛ مجلس گردان هستند و جمال وجلا وصوت زیبای دختران به کام متولیان مهربان تر وشاید لذت بخش تر باشد از دیدن جهره عبوس پسران ، که مبادا مجلس آنان دچار تکدر گردد.

  در قدیم برای این که به میزبان خوش بگذرد و ذوق و اشتهای او در مجالس بزم باقی بماند ،  در اداره مجلس از افرادی به نام «ساقی» که مردان  و یا زنان خوش چهره بودند استفاده می کردند،شاید این سنت هم از گذشته باقی مانده است؟

بی توجهی به پسران ، نشان از ناتوانی مدیران در اداره مجالس ومحافل رسمی است .

چــــــه بـــایـــــــــد کـــــــــرد؟!

چهـــار بــــال اخـــــــــلاق در قـــــــرآن

عفو - صفح - غفران - رحمت

  چهار كلمه‏ى فوق چهار مرحله‏ى رفتارى را نشان مى‏دهد كه بر حسب اراده و تقوا و تسلط بر نفس، انسان مى‏تواند در برابر كسانى كه به او بدى مى‏كنند، عكس العمل نشان دهد. اولین گام «عفو» است كه معناى آن گذشت و صرف نظر كردن از انتقام و تلافى است. كسى كه عفو مى‏كند، ظاهراً صرف نظر كرده است، اما معلوم نیست كدورت و رنجش قلبى‏اش به صورت اخم و ترشرویى در چهره‏اش ظاهر نشود.

«صفح» گام تكامل یافته‏ترى است كه آثار رنجش را از صفحه‏ى صورت و دل پاك مى‏كند. از این كامل‏تر مرحله‏اى است كه به جاى تلافى و انتقام به كسى كه به ما ستم كرده، احسان و انفاق كنیم كه این گام را «غفران» مى‏نامند و دست یازیدن بدان بسیار سخت است.

گام دیگر به عالى‏ترین مرحله‏ى انسانیت و اخلاق مانده و آن هم «رحمت» است. رحمت یعنى دلسوزى و كمك و مساعدت به محتاج. در این مرحله، نه تنها عفو و صفح نشان داده و به كسى كه به ما بدى كرده، خوبى مى‏كنیم، بلكه به حال وى دلسوزى مى‏كنیم كه چرا مكارم اخلاق محروم شده و مرتكب اعمال ناشایست شده است.

در این زمینه به آیات زیر توجه كنید:

- در رابطه با همسر و فرزندان؛

«و ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا فان اللّه غفور رحیم». سوره تغابن، آیه 14:(و اگر ببخشایید و درگذرید و بیامرزید، به راستى خدا آمرزنده مهربان است‏).

- دعا به درگاه خدا؛

 «واعف عنّا و اغفر لنا و ارحمنا». سوره بقره، آیه 286:(و از ما درگذر؛ و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور).