نادری باید ؛ معلمان را ؟

می گویند: نادر در یکی از جنگ هایـش  سربازی را دید که فـوق العاده شجاع  و دلـیر بـود و از شجاعت و دلاوری او اعجـاب می کرد . یک روز او را خواست ، گفت : تو با این شجاعت و دلاوری ات ، آن روز که افاغنه ریختند به اصفهان و غارت کردند و کشتند ، کجا بودی ؟ گفت : من در اصفهان بودم . گفت تو در اصفهان بودی وافاغنه آمدند و آن همه  جنایت کردند؟ گفت بله، بودم . گفت: پس آن روز شجاعتت کجا بود ؟ گفت : آن روز نادری نبود ؛ مقداری از شجاعتی که من امروز دارم ،از روحیه ی نادر دارم. تو را که می بینم ،غیرت من تحریک می شود ؛ شجاع ودلیر و دلاور می شوم .       

شهید مطهری مجموعه آثار جلد17 صفحه 59

و تو ای حسین !

با تو چه بگویم ؟ شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل ،و تو ای چراغ راه ، ای کشتی رهایی ای خونی که از آن نقطه ی صحرا جاودان می طپی و می جوشی و در بستر زمان جاری هستی و بر همه ی نسل ها می گذری و هر زمین حاصلخیزی را سیراب خون می کنی و هر بذر شایسته را در زیر خاک می شکافی و می شکوفایی و هر نهال تشنه ای را به برگ و بار حیات و خرمی می نشانی .

ای آموزگار بزرگ شهادت!

برقی از آن نور را بر این شبستان سیاه و نومید ما بیفکن ،قطره ای از آن خون را در بستر خشکیده و نیم مرده ی ما جاری ساز و تفی از آتش آن صحرای آتش خیز را به این زمستان سرد و فسرده ی ما ببخش. ای که مرگ سرخ را برگزیدی تا عاشقانت را از مرگ سیاه برهانی ،تا با هر قطره ی خونت ملتی را حیات بخشی و تاریخی را به  طبش آری و کالبد مرده و فسرده ی عصری را گرم کنی و بدان جوشش و خروش زندگی و عشق امید دهی!

ایمان ما ، ملت ما ،تاریخ فردای ما ، کالبد زمان ما

                                                     به تو و خون تو محتاج است.

دکتر شریعتی

السّلام عَلی الحُسَین وَ عَلی عَلی بن الحُسَین وَ عَلی اَولاد

الحُسَین وَ عَلی اَصحاب الحُسَین

اللّهمَّ اجعَل مَحیایَ مَحیا مُحَمَدٍّ و آل مُحَمَّد وَ مَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آل مُحَمَّد

*****

حسين؛ بيش از آب ،  تشنه لبيك بود اما افسوس كه بجاي افكارش، زخم هاي تنش را نشانمان دادند. و  بزرگترين درد را  بي آبي معرفي كردند.

*****

 شهادت در فرهنگ ما ، در مذهب ما ، یک حادثه خونین و ناگوار نیست در مذاهب و تاریخ های اقوام ، شهادت عبارت است از قربانی شدن قهرمانان که در جنگ ها بدست دشمن کشته شده اند و این ، یک حادثه غم انگیز مصیبت باری است و نام این کشته شدگان شهید و مرگشان شهادت . اما در فرهنگ ما شهادت مرگی نیست که دشمن ما بر مجاهد تحمیل کند ، شهادت مرگ دلخواهی است که مجاهد ، با همه آگاهی و همه منطق و شعور و بیداری و بینایی خویش ، خود انتخاب می کند ! حسین را نگاه کنید از شهر خویش بیرون می آید زندگیش را رها می کند و بر میخیزد تا بمیرد ! زیرا جز این سلاحی برای مبارزه خویش برای رسوا کردن دشمن و برای دریدن این پرده های فریبی که بر آن قیافه کریه نظام حاکم زده اند ندارد . برای اینکه اگر نمی تواند دشمن را بشکند ، لااقل به این وسیله رسوا کند ، اگر نمی تواند قدرت حاکم را مغلوب سازد آنرا محکوم کند

                                                                                                    دكتر علي شريعتي

فرشیدی وزیر سابق آموزش وپرورش:

شخص رئیس جمهوری به من دستور دادند که استعفایم را نوشته وبه وی تقدیم نمایم.

استعفا را بر من تکلیف نمودند ومرا مجبور به کناره گیری نمودند.

ناگفته های بسیاری دارم که در فرصت مناسب آن را در اختیار افکار عمومی قرار خواهم داد.

آوردن شخصی خارج از مجموعه آموزش وپرورش برای سرپرستی (پیش زمینه وزارت) توهین مستقیم به بیش از یک ملیون یکصد هزار فرهنگی است.

پس از پایان امتحانات ترم اول مدارس جهت تدریس به مدرسه می روم.

در عرض یک روز از نظر دنیوی از فرش به عرش رسیدم.

یخ بندان اجتماعی

مدت 8روز است به میمنت سرمای سخاوتمند در خانه مانده ام تنها  محورباز  و راه ارتباطی یخ نزده  یعنی اینترنت  مرا از این تنهایی به در می آورد اما یک سئوال مهم که برایم بی پاسخ مانده است این است که چرا ما برای فرار از واقعیت ها معمولاً صورت مسئله را پاک می کنیم؟

 وبه راستی؛ چرا مردم وجامعه را عادت به تن پروری واستراحت بی نتیجه می دهیم ؟ چرا مجلس در راس امور به ذیل امور تغییر حالت داده است؟ چرا رگ انتقاد وایراد را به بهانه حفظ آرامش در وجود مردم خشکانیده ایم ؟ چرا می خواهیم همه مدیحه سرا و بله قربان گو باشند؟ چرا سستی وتن پروری در مدارس را، به دانشگاه ها منـقل می کنیم ؟ چرا اگر هوای مناطق سردسیر مشکل آفرین شده اند مناطق گرمسیر را تعطیل می کنیم؟چرا همه چیز را دولتی میکنیم؟ حتّی عزاداری امام حسین (ع)را؟ وچرا؟ وچرا؟....

چرا مردم ما به حوادث واتفاقات دنیا واطراف ایران اهمیت نمی دهند؟.....

                                                    ************************

این هم تصنیف زیبای « تصنیف رزم مشترک یا همان " همراه شو عزیز» ساخته استاد پرویز مشکاتیان و اجرا شده ی محمدرضا شجریان و گروه عارف بوده و به مناسبت اولین سالگرد انقلاب اسلامی در سال 1358 منتشر شد .

همراه شو عزیز/همراه شو عزیز

تنها نمان به در/کین درد مشترک

هرگز جدا جدا/درمان نمی شود

دشوار زندگی/هرگز برای ما

دشوار زندگی/هرگز برای ما

بی رزم مشترک/آسان نمی شود

تنها نمان به در/همراه شو عزیز

همرا شو/همراه شو

همراه شو عزیز

همراه شو عزیز

تنها نمان به در/کین درد مشترک

هرگز جدا جدا/درمان نمی شود

می توانید تصنیف " همراه شو عزیز" و یا همان" رزم مشترک " را از اینجا و یا اینجا دانلود کنند .

« به نظر شما ؛این سخنان رهبری،  از چه جهت قابل تامل است ؟»

«حالا اندكى بعد، انتخابات  ملت ايران در پيش دارد. من درباره‏ى انتخابات ان‏شاءاللَّه توصيه‏هائى دارم و عرض خواهم كرد به ملت ايران. اين يكى از آن عرصه‏هاى مهم است. اين جا بايستى ملت ايران هوشيارى به‏خرج بدهند، بدانند كه اين يكى از همان امتحانها، يكى از همان عرصه‏هاى كارآمدى، يكى از همان پيچهائى است كه از غفلت ما در آنجا ممكن است دشمن استفاده كند و ضربه به ما بزند»

8/10/86 ديدار با مردم عيد غدير

«حساسیت رهبری در مورد انتخابات به این دلیل است كه مبادا افرادی با گرایش به سلطه‌پذیری و احساس ضعف در برابر قدرت‌ها و منفعل در مقابل هوچی‌گری‌های بین‌المللی به مجلس راه یابند»

12/10/86 در جمع مردم يزد

«ما هر سال يك انتخابات داريم راه مى‏اندازيم؛ مگر غير از اين است؟در داخل چرا يك عده‏اى صريحاً ميگويند دموكراسى و مردمسالارى نيست، يا صريحاً نميگويند؛ جورى ميگويند كه معنايش همان «نيست» است؟ ميگويند آقا ما بايد براى ايجاد مردم‏سالارى در كشور تلاش كنيم! چيزى كه هست. ميخواهيد براى ايجاد آن چيزى كه هست، تلاش كنيد؟»

در جمع مردم دانشچويان يزد- 13/10 /86

«دشمن به خیال خود تصور می‌كرد بعد از اجرای این محورها در مدت ده سال، با یك جرقه می‌تواند قشرهایی از مردم را بر ضد نظام بشوراند و ماجرای تیر ماه سال 1378 در همین چارچوب قابل تحلیل است. دشمن در طراحی خود حتی تلاش كرد افرادی از عناصر فعال در عرصه‌ی فكری كشور و برخی از كسانی را كه در بعضی مسوولیت‌ها بودند به سوی خود بكشاند؛ اما در مجموع به دلیل بنیه بسیار قوی انقلاب اسلامی و هوشیاری مردم و مسوولان، در طراحی خود موفق نشد»

16/10/86 در جمع مسئولين يزد

«در چهار سال قبل كه عده‌اي با راه انداختن يك نمايش و بازي قصد تعطيلي انتخابات را داشتند، با لطف خداوند و ايستادگي مردم نتوانستند انتخابات را تعطيل كنند»

در جمع روحانيون قم –19/10/86

«آن دسته‌اي كه رييس‌جمهور امريكا از آن اعلام حمايت كرده است بايد فكر كنند كه چرا امريكا مي‌خواهد از آن دسته حمايت كند و آن دسته چه نقصي داشته كه امريكا را به فكر حمايت از آن انداخته است.»

در جمع روحانيون قم –19/10/86

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمودند:

إنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُسىءُ وَ لا يَعْتَذِرُ، وَ الْمُنافِقُ كُلَّ يَوْم يُسىءُ وَ يَعْتَذِرُ.

همانا شخص مؤمن خلاف و كار زشت انجام نمى دهد و عذرخواهى هم نمى كند. ولى فرد منافق هر روز مرتكب خلاف و كارهاى زشت مى گردد و هميشه عذرخواهى مى نمايد.


تحف العقول: ص 179، بحارالأنوار: ج 75، ص 119، ح 2.

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین (ع)

    اين کشتهءفتاده به هامون حسين توست  

 وين صيد دست و پازده در خون حسين توست 

   اين ماهیِ فتاده به دريای خون که هست   

  زخم از ستاره بر تنش افزون حســين توسـت     

      اين خشک لب فتـاده دور از لب فــــــرات    

    کز خون او زمين شده جيحون ، حسـين توست

“ السلام  عليك يا ابا عبدالله و علي الارواح الّتي حلّت بفنائك عليك مني سلام الله ابداً ما بقيت و بقي الليل و النهارو لا جعله الله آخر العهد مني لزيارتكم ”

حاشیه های حضور احمدی نژاد در مجلس:

کت و شلوار متبرک حاج محمود احمدی نژاد!

برخی از نمایندگان که اولین بار رئیس جمهور را بعد از بازگشت از سفر حج می دیدند با دست زدن به کت و شلوار و لباسهای احمدی نژاد دست خود را به سر و صورت خود میمالیدند تا جایی که در یک مورد یکی از نمایندگان برای تبرک باقی مانده آبی را که رئیس جمهور نوشیده بود را خورد و به لباس های خود پاشید.

تعدادی از نمایندگان از بدو ورود رئیس جمهور به صحن مجلس تا لحظه خروج او به طور مرتب با موبایل های خود از ریس جمهور عکس یادگاری میگرفتند.

حدادعادل از تریبون مجلس اعلام كرد كه یكی از نمایندگان به نمایندگی از بقیه مجلس آقای رییس جمهوری را ببوسد.

رییس جمهوری خطاب به خبرنگاران گفت ما امروز را تعطیل اعلام كردیم شما اینجا چه می كنید؟ مگر شما خانه و زندگی ندارید؟

                                                                                             منبع خبر

 استاد شيخ محمود امجد به سال 1318 هـ.ش  در خانواده اى روحانى در شهر «كرمانشاه» به دنيا آمد، پدرش از واعظان توانا، و جدّشان از عالمان ذى فنون ملقّب به «افصح المتكلّمين» بود. در حدود 18 سالگى تحصيلات جديد را رها و به انگيزه تحصيل علوم دينى به شهر مقدّس قم مشرّف شد و در مدّت كوتاهى دوره مقدّمات و سطح را به پايان رسانده و به دروس خارج مشغول گرديد. در درس خارج فقه و اصول از محضر استادانى چون حضرات آيات عظام: امام خمينى، داماد، بهاءالدينى و بهجت ـ قدّس الله اسرار الماضين، و دامت بركات الباقين منهم ـ و در فلسفه و عرفان عملى از محضر پربار علاّمه طباطبايى قدّس سرّه استفاده فراوان برد. و در حدود 20 سال پايان عمر گهربار معظّم له با ايشان انس داشت و در جلسات عمومى و خصوصى ايشان شركت مى كرد و از سال 1351 هـ.ش. با آيت الله العظمى بهاء الدينى مأنوس و استفاده فراوان برد. و نيز در حدود سال 1350 با آيت اللّه العظمى بهجت ـ دامت بركاته ـ مرتبط شد و افزون بر بهره بردارى از دروس خارج فقه و اصول آن عارف ارتباط خاص و نزديك با معظّم له داشت و اينك حدود ده سال است كه ايشان در تهران ساكن و دانشجويان و جوانان از جلساتش بهره هاى اخلاقى مى برند و